Insulina, hormon o budowie polipeptydowej - składający się z dwóch łańcuchów peptydowych połączonych mostkami dwusiarczkowymi, produkowany w postaci proinsuliny przez komórki beta wysepek Langerhansa w trzustce.Insulina przyspiesza tempo przenikania glukozy z krwi do niektórych komórek (głównie do komórek mięśni szkieletowych) i przekształcania jej w glukozo-6-fosforan, co stwarza obniżenie stężenia glukozy we krwi, zwiększenie zapasu glikogenu w wątrobie i mięśniach oraz dodatkowo wzmożenie spalania glukozy.Przy niedoborze insuliny (cukrzyca) następuje zmiana w metabolizmie węglowodanów, a energia jest pobierana w większym stopniu ze spalania tłuszczów. Sprawia to główny defekt metaboliczny cukrzycy - naruszona jest równowaga między prędkością gromadzenia się acetylo-koenzymu A, będącego pośrednim produktem rozkładu kwasów tłuszczowych, a szybkością jego spalania w cyklu Krebsa. Acetylo-koenzym A zostaje wtedy zużyty do syntezy trujących ciał ketonowych i cholesterolu.Insulina łagodzi wszystkie objawy cukrzycowe, działa natomiast jedynie przez krótki czas i dlatego musi być ciągle podawana. Duże dawki insuliny powodują wstrząs hipoglikemiczny (śpiączka), który wykorzystuje się w leczeniu psychoz maniakalno-depresyjnych i niektórych postaci schizofrenii.